Ειδήσεις - νέα από την Χαλκίδα και την Εύβοια | Eviaportal.gr
Με αφορμή την αύξηση της ανεργίας στην Εύβοια και τις συνεχείς δηλώσεις Προέδρων Σωματείων από εργοστάσια της Εύβοιας για την κατάσταση που βιώνουν, γράφτηκε ένα αρκετά ενδιαφέρον άρθρο στην εφημερίδα «Αυγή». Όμως, αν και σωστά θίγεται το θέμα της ανεργίας, παράλληλα γεννάται η απορία, γιατί όποια επένδυση επρόκειτο να γίνει στην περιοχή (Κυμάσι, ΒΙΟΠΑ, ΤΕΡΝΑ, Ιαματικά Λουτρά) έχει αντιμετωπισθεί αρνητικά;
«ΑΓΕΤ Ηρακλής» εργοστάσιο Τσιμέντα Χαλκίδας
«ΑΓΕΤ Ηρακλής» εργοστάσιο Τσιμέντα Χαλκίδας

Παίρνοντας τη μεγάλη στροφή που σε φέρνει αντίκρυ στη Χαλκίδα, το βλέμμα στέκεται πρώτα στην επιβλητική γέφυρα του Ευρίπου και στο μεγάλο τσιμεντάδικο που βρίσκεται μια ανάσα από την πρωτεύουσα του νομού και μέχρι πρότινος αποτελούσε το βιομηχανικό σύμβολο του νησιού. Ένα διόλου γραφικό σύμβολο -που ταράζει την αρμονία του περιβάλλοντος-, αλλά ένας βιομηχανικός κολοσσός που για δεκαετίες αποτελούσε την παραγωγική ατμομηχανή της Εύβοιας. Σήμερα, το εργοστάσιο των τσιμέντων μοιάζει σαν καράβι που εξώκειλε στην ξέρα της ανεργίας. Οι μηχανές βουβές, μαύρες σημαίες στην είσοδο και ομάδες εργαζομένων και απολυμένων να περιφρουρούν τον χώρο.

Ο Στέφανος Μπασινάς, πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Εύβοιας, είναι άνθρωπος που, όπως λέει με μελαγχολία, γεννήθηκε μέσα στο τσιμεντάδικο της Χαλκίδας. «Όλη μου η ζωή είναι σε αυτό το εργοστάσιο. 31 χρόνια δουλειάς. Τα αφεντικά άλλαζαν κάθε λίγα χρόνια, μα εμείς εδώ», λέει και απαριθμεί Έλληνες, Ιταλούς, Άγγλους και τώρα Γάλλους ιδιοκτήτες μιας εταιρείας που ιδρύθηκε το 1926 και λίγο πριν κλείσει έναν αιώνα ζωής αποφάσισε να «φάει τα ίδια της τα παιδιά». Η διοίκηση της εταιρείας, που ανήκει στον γαλλικό κολοσσό Lafarge, αποφάσισε να βάλει λουκέτο στο εργοστάσιο και να πετάξει στον δρόμο 236 εργαζόμενους.

Ο Ηλίας Κούκουρας, πρόεδρος των εργαζομένων, κάθε πρωί βρίσκεται στα γραφεία του σωματείου δίνοντας έναν σκληρό αγώνα ενάντια στην πολιτική της εταιρείας που, εκμεταλλευόμενη τους μνημονιακούς νόμους, στέλνει στην ανεργία το 5% των εργαζομένων κάθε μήνα. «Μα το κερδοσκοπικό παιχνίδι της Lafarge δεν σταματά εδώ», λέει ο πρόεδρος του συνδικάτου και συνεχίζει: «Θέλουν να επιταχύνουν τους ρυθμούς των απολύσεων και, με συμπαραστάτη τον ΣΕΒ, προσπαθούν να μας ξεφορτωθούν μια ώρα αρχύτερα».

Ομαδικές απολύσεις στα τσιμέντα

Τον Ιούνιο η διοίκηση προσέφυγε στο Συμβούλιο της Eπικρατείας κατά της απόφασης του Υπουργού Εργασίας, ο οποίος δεν έδωσε την άδειά του προκειμένου να προχωρήσει η εταιρεία στην ομαδική απόλυση του προσωπικού των Tσιμέντων Xαλκίδας. Η επιχείρηση, συνεπικουρούμενη στην επιχειρηματολογία της από τον Σύνδεσμο Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών, υποστήριξε ότι η παύση της λειτουργίας της μονάδας είναι επιβεβλημένη για οικονομικούς λόγους, λόγω της καχεξίας της εγχώριας κατασκευαστικής δραστηριότητας και της αδυναμίας του ομίλου να διαθέσει την πλεονάζουσα παραγωγή στη διεθνή αγορά. Αντιθέτως, η Ένωση Εργαζομένων Τσιμέντων Χαλκίδας, συνεπικουρούμενη από τη Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας (ΓΣΕΕ), υποστήριξε ότι το εργοστάσιο διαθέτει υψηλό τεχνολογικό επίπεδο και υψηλή ανταγωνιστικότητα, καθώς και ότι η επιχείρηση θέλει να το κλείσει για κερδοσκοπικούς λόγους, ασύμβατους προς το συμφέρον της εθνικής οικονομίας.

Εργάτες των 400 ευρώ

«Πίσω από τη μαζική σφαγή των εργαζομένων βρίσκεται το βρόμικο παιχνίδι των εργοδοτών που θέλουν ένα εργοστάσιο χωρίς συνδικάτο και το οποίο θα το επαναλειτουργήσουν σε λίγους μήνες, αντλώντας από την τεράστια δεξαμενή ανέργων της περιοχής εργάτες των 400 ευρώ, εμφανιζόμενοι μάλιστα ως μεγάλοι ευεργέτες της Χαλκίδας που δίνουν μεροκάματο σε απελπισμένους νέους» λέει ο Ηλίας Κούκουρας και αποκαλύπτει τα σχέδια των Γάλλων επενδυτών. Ένα σχέδιο φτιαγμένο με τα ίδια υλικά που το επικοινωνιακό επιτελείο της κυβέρνησης διαφημίζει τα περίφημα "success stories" της. «Ανάπτυξη» με μισθούς ανατολικής Ευρώπης και εργασιακές σχέσεις νοτιοανατολικής Ασίας.

Απολυμένοι ή απλήρωτοι

Δίπλα στο τσιμεντάδικο της Χαλκίδας βρίσκεται το εργοστάσιο της ΙΝΤΕΡΚΕΜ, που κάποτε έδινε δουλειά σε 128 εργαζόμενους. Οι μισοί από αυτούς απολύθηκαν και οι υπόλοιποι, απλήρωτοι και ανασφάλιστοι εδώ και 15 μήνες, βιώνουν τα τραγικά αποτελέσματα των επιχειρηματικών ονείρων και της «φούσκας» Λαυρεντιάδη. Του ανθρώπου που «πήρε στον λαιμό του» τους εργαζόμενους της επιχείρησης, όπως χαρακτηριστικά λέει ο εκπρόσωπός τους, Θανάσης Γιαπλές.

Οι δικαστικές -και όχι μόνο- περιπέτειες του Λαυρεντιάδη έχουν καταστήσει τους εργαζόμενους στην ΙΝΤΕΡΚΕΜ, που είναι μέλος του Ομίλου της Νεοχημικής, δέσμιους μιας τραγικής κατάστασης. «Είμαστε μια βιώσιμη επιχείρηση», επιμένει ο πρόεδρος των εργαζομένων μιας και «τα χημικά προϊόντα που παράγουμε είναι υψηλής ποιότητας και άκρως ανταγωνιστικά».

Η ΙΝΤΕΡΚΕΜ Ελλάς είναι εταιρεία παραγωγής - αποθήκευσης και διακίνησης χημικών προϊόντων. «Οι εγκαταστάσεις της βρίσκονται σε ιδιαίτερα κομβικό σημείο και το γεγονός ότι διαθέτει το μοναδικό λιμάνι στην Ελλάδα με άδεια για διακίνηση χημικών προϊόντων την καθιστά φιλέτο που μπορεί και πρέπει να μείνει ζωντανή ακόμη και στα δικά μας χέρια", υποστηρίζουν οι εργαζόμενοι.

Φυλάνε τα εμπορεύματα οι εργαζόμενοι

Περνώντας τη γέφυρα του Ευρίπου, για να βρεις τον δρόμο για το Βασιλικό, δεν έχεις παρά να ακολουθήσεις τις μαύρες σημαίες που ανεμίζουν έξω από μια σειρά κλειστών εργοστασίων στην εργασιακή έρημο του νομού. Επιχειρήσεις που μέχρι πριν από λίγα χρόνια χαρακτηρίζονταν κολοσσοί στον τομέα τους, σήμερα στοιχειώνουν σιωπηλά μέσα στο γκρίζο τοπίο της βίαιης αποβιομηχάνισης της Εύβοιας.

Έξω από το εργοστάσιο της ΣΕΛΜΑΝ βρίσκεται μονάχα η ομάδα περιφρούρησης των εργαζομένων, που με βάρδιες φυλάνε τα εμπορεύματα και τα μηχανήματα που έχουν απομείνει εντός των εγκαταστάσεων. Μετά το λουκέτο που αποφάσισε να βάλει τον Φεβρουάριο το Δ.Σ. της εταιρείας στο μεγαλύτερο εργοστάσιο παραγωγής ξυλείας της χώρας, οι εργαζόμενοι ξεκίνησαν σκληρή μάχη ενάντια στο σχέδιο αφανισμού της επιχείρησης. «Ξεκίνησαν τις απολύσεις με τη βοήθεια των τραπεζών», καταγγέλλει ο πρόεδρος του σωματείου Θανάσης Δεμερούτης και συνεχίζει: «Έπαιρναν δάνεια από τις τράπεζες για να πληρώνουν τις αποζημιώσεις».

Πίσω από το λουκέτο της ΣΕΛΜΑΝ κρύβεται ακόμη ένα κερδοσκοπικό παιχνίδι εκατομμυρίων με θύματα τους εργαζομένους, οι οποίοι συμπληρώνουν σχεδόν ένα χρόνο απλήρωτοι. «Δεν είμαστε ούτε εργαζόμενοι ούτε απολυμένοι, δεν έχουμε πάρει καμία αποζημίωση. Είμαστε σε ομηρία», λέει ο Γιώργος από την ομάδα περιφρούρησης των εγκαταστάσεων. «Αν δεν μπορούν αυτοί, μπορούμε εμείς» είναι το σύνθημα του σωματείου, που ζητάει από τους ιδιοκτήτες να παραδώσουν τις άδειες του εργοστασίου στους εργαζόμενους, οι οποίοι έτοιμοι να περάσουν στην αυτοδιαχείριση της μονάδας του Βασιλικού. «Επικαλούνται μείωση του κόστους» σημειώνει ο Θανάσης Δεμερούτης και απαριθμεί το μέγεθος του Ομίλου ΣΕΛΜΑΝ. «Έχουν στην ιδιοκτησία τους το εργοστάσιο εδώ στο Βασιλικό, μαζί με το ιδιόκτητο λιμάνι, το εργοστάσιο της Σέλμαν στην Κομοτηνή, εκθεσιακό χώρο στην Αθήνα, αποθήκες στην Αλεξανδρούπολη και από το 40% έως 100% των επιχειρήσεων Χατζηλουκάς ΑΒΕΤΕ, Ξυλεμπορική Πατρών, Τζήλος Α.Ε., ΣΕΛΜΑΝ Sofianos Παρκέτα Α.Ε., Sofrom Ρarquet Α.Ε. στη Ρουμανία, την Αlfa Wood Πίνδος, την Αlfa Wood Βulgaria, Αlfa Wood στη ΒΙ.ΠΕ. Λάρισας, Αlfa Wood Shop στον Τύρναβο, το κέντρο έκθεσης Αlfa Wood Έπιπλο, ενώ συμμετέχουν στην Αlfa Wood Νευροκόπι ΑΕΒΕ και στην Ξυλοτεχνική Ηπείρου».

Το σωματείο καταγγέλλει ότι ο ιδιοκτήτης πρότεινε πριν από ένα χρόνο στους εργαζόμενους να δεχθούν μείωση μισθών κατά 20% και, όταν αυτοί αρνήθηκαν, άρχισε να βγάζει προϊόντα από το εργοστάσιο για να τους εκβιάσει. Στη συνέχεια ακολούθησαν οι εκδικητικές απολύσεις.

Μαύρες σημαίες στη ΝΕΟSΕΤ

Λίγες μόλις εκατοντάδες μέτρα χωρίζουν το εργοστάσιο της ΣΕΛΜΑΝ από αυτό της ΝΕΟSΕΤ. Κι εκεί συναντάς μαύρες σημαίες, λουκέτα και ομάδες περιφρούρησης. Απλήρωτοι έναν ολόκληρο χρόνο τώρα οι 130 εργαζόμενοι στη μονάδα του Βασιλικού, δίνουν έναν διμέτωπο αγώνα. «Αγωνιζόμαστε να επιβιώσουμε εμείς και οι οικογένειές μας κόντρα στη φτώχεια και την εξαθλίωση, μα δίνουμε και τη μάχη για το δικαίωμα στην εργασία», είναι τα λόγια του Γιάννη Χρυσάγη, που επιμένει: «πέρα από την απόφαση της εταιρείας μας να κλείσει, υπάρχει δυνατότητα παραγωγής και συνέχισης για το εργοστάσιο».

Η πρόσφατη δικαστική απόρριψη του αιτήματος ένταξης της εταιρείας στο άρθρο 99 ήταν η χαριστική βολή για τους εργαζόμενους μιας εταιρείας που κυριαρχούσε τις τελευταίες δεκαετίες στον χώρο του επίπλου. «Δεν ήθελαν να μπουν στο άρθρο 99», υποστηρίζει ο πρόεδρος των εργαζομένων και καταγγέλλει πως η εταιρεία «ήθελε να μας ξεφορτωθεί, αφού αυτοί εξακολουθούν να εξυπηρετούν την πελατεία τους μέσα από συνεργαζόμενες εταιρείες που έστηναν πίσω από την πλάτη μας τα τελευταία χρόνια».

Με άμεσο «λουκέτο» απειλείται και η ΛΑΡΚΟ, λόγω των προβλημάτων ταμειακής ρευστότητας που αντιμετωπίζει και με τους εργαζόμενους να υποστηρίζουν πως πίσω από τη σχεδιασμένη απαξίωση της εταιρείας βρίσκεται μια διοίκηση σε διατεταγμένη υπηρεσία, που σκοπό έχει να οδηγήσει την επιχείρηση σε τροχιά ιδιωτικοποίησης. «Βάζουν μπροστά τα χρέη για να ξεπουλήσουν τη ΛΑΡΚΟ» λέει ο Τάσος Θωμάς, πρόεδρος των εργαζομένων, και αποκαλύπτει το βρόμικο παιχνίδι που έχει παίξει «μια διοίκηση απόστρατων και συνταξιούχων που τοποθετήθηκε εσκεμμένα σε θέσεις νευραλγικές για έναν τόσο νευραλγικό τομέα της εθνικής οικονομίας».

Η Γενική Μεταλλευτική και Μεταλλουργική Ανώνυμη Εταιρεία ΛΑΡΚΟ, εταιρεία παραγωγής σιδηρονικελίου, ιδρύθηκε το 1963 από τον Πρόδρομο Αθανασιάδη - Μποδοσάκη και έχει σήμερα 1.050 μόνιμους εργαζόμενους που ζουν με τον εφιάλτη της ανεργίας. «Θέλουν να τη χρεωκοπήσουν και να την ξεπουλήσουν», υποστηρίζουν οι εργαζόμενοι, με τον εκπρόσωπό τους να εξηγεί πως «η ίδια η ΔΕΗ, που εδώ και χρόνια είναι μέτοχος στη ΛΑΡΚΟ, χρεώνει τη μεγαβατώρα ρεύματος σε διπλάσια τιμή απ' ό,τι άλλους βιομηχανικούς πελάτες της» δείχνοντας με τον τρόπο αυτόν πως κάποιοι έχουν προαποφασίσει τη χρεωκοπία της εταιρείας.

Σχεδόν δύο χρόνια απλήρωτοι συμπληρώνουν οι εργαζόμενοι στα Ελληνικά Σωληνουργεία Α.Ε., ένα από τα πλέον σύγχρονα σωληνουργεία στην Ευρώπη και, όπως χαρακτηριστικά λέει ο πρόεδρος των εργαζομένων: «Η μονάδα μας παρήγαγε ειδικής ποιότητας σωλήνες για πετρελαιοπηγές, κάτι που την καθιστούσε ασυναγώνιστη στον παγκόσμιο χάρτη, χωρίς να φοβάται τις τιμές Κινέζων και Τούρκων ανταγωνιστών».

Οι εργαζόμενοι έκαναν υπομονή και θυσίες τα τελευταία χρόνια στην προσπάθεια να παραμείνει ανοιχτή η επιχείρηση και να διατηρήσουν τη δουλειά τους. «Αποτέλεσμα αυτής της υπομονής είναι να έχουμε εξαθλιωθεί οικονομικά και να μην μπορούμε να ανταποκριθούμε στις υποχρεώσεις μας και να παρατηρούνται φαινόμενα όπως διακοπές ρεύματος από τη ΔΕΗ, παύση πληρωμών δανείων, έξωση από σπίτια λόγω μη καταβολής ενοικίου», τονίζει ο Νίκος Κόκκινος που εκπροσωπεί τους εργαζόμενους.

Με ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα καταγγέλλει τον ιδιοκτήτη της εταιρείας, Πρόδρομο Εμφιετζόγλου, πως τα τελευταία χρόνια «μας άφηνε απλήρωτους για να γλιτώσει τα σπίτια και τις βίλες του από τα χρέη της Μηχανικής στις τράπεζες». Τα χρέη της εταιρείας προς τους εργαζόμενους φτάνουν σήμερα τα 2,5 εκατομμύρια ευρώ, ενώ την ίδια ώρα, όπως υποστηρίζουν, το εργοστάσιο εξακολουθεί να δέχεται παραγγελίες από το εξωτερικό και δεν μπορεί να αντεπεξέλθει.

Απλήρωτοι από τα Χριστούγεννα

Ανθρωποθυσία! Μόνο έτσι μπορεί να χαρακτηριστεί αυτό που βιώνουν οι εργαζόμενοι της Ηλεκτρομηχανικής Κύμης, του μοναδικού εργοστασίου στην περιοχή του Δήμου Κύμης - Αλιβερίου εδώ και πολύ καιρό. Η θυσία της Ιφιγένειας φαντάζει πιο αληθινή από ποτέ, αφού η Ηλεκτρομηχανική Κύμης, ως θυγατρική του ομίλου των Αμυντικών Συστημάτων, «προσφέρεται» για μερικούς ως «ο πιο αδύναμος κρίκος» της αμυντικής βιομηχανίας. Έτσι, ένα εργοστάσιο παραγωγής πολεμικού υλικού είναι έτοιμο να ριχτεί στην πυρά και οι εργαζόμενοι, ως εξιλαστήρια θύματα, να θυσιαστούν στον βωμό της τρόικας. «Έχουμε να πληρωθούμε από τα Χριστούγεννα του 2012 οι 60 εργαζόμενοι της εταιρείας», λέει η εκπρόσωπός τους Μαρία Χουλιάρα, η οποία συμπληρώνει: «Είμαστε άνθρωποι και όχι άψυχοι αριθμοί».

Και όμως, ως αριθμοί αντιμετωπίζονται πλέον, αριθμοί που προσθέτονται καθημερινά στις λίστες των ανέργων, των απλήρωτων και των επισφαλώς εργαζομένων της Εύβοιας. «Παράγουμε υψηλής ποιότητας αλεξίσφαιρα γιλέκα και κράνη και την ίδια ώρα η Ελληνική Αστυνομία κάνει παραγγελίες υλικών αμφιβόλου ποιότητας από την Κίνα», λένε με αγανάκτηση οι εργαζόμενοι που πίσω από αυτή την τακτική βλέπουν το σχέδιο απαξίωσης της μονάδας.

Η ανεργία, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, έχει φτάσει στο 37,5% συνολικά και στο 72% στους νέους, ποσοστά που καθιστούν την Εύβοια πρωταθλήτρια Ελλάδας στην ανεργία. Σύμφωνα μάλιστα με το Εργατικό Κέντρο του νομού, την τριετία των Μνημονίων περίπου 6.000 άνθρωποι έχασαν τη δουλειά τους στην Εύβοια. Το νησί, και ειδικά η περιοχή της Χαλκίδας, κάποτε έσφυζε από παραγωγικές δραστηριότητες. Η μνημονιακή ύφεση, όμως, μετατρέπει ταχύτατα την Εύβοια σε παραγωγική έρημο, με χιλιάδες εργαζόμενους απολυμένους στον δρόμο και άλλους τόσους σε επίσχεση εργασίας να είναι απλήρωτοι ακόμη και δύο χρόνια. Το τραγικό είναι ότι, όχι μόνο η Εύβοια, αλλά και όλη η Ελλάδα μεταβάλλεται ταχέως σε παραγωγική έρημο, με τη μνημονιακή κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου να αντικρίζουν, ως άλλοι Νέρωνες, την καταστροφή.

Πηγή: avgi.gr




Δημοφιλή σήμερα

Ξεκίνησαν οι εργασίες για τον ισόπεδο κυκλικό κόμβο στον Άγιο Στέφανο

Ξεκίνησαν οι εργασίες για τον ισόπεδο κυκλικό κόμβο στον Άγιο Στέφανο

18/07/2017
Από τα συνεργεία του Δήμου Χαλκιδέων ξεκίνησαν το μεσημέρι της Δευτέρας 17 Ιουλίου οι εργασίες κατασκευής ισόπεδ...
Μονάδα Επεξεργασίας Απορριμάτων υποσχέθηκε από τη Χαλκίδα ο Σωκράτης Φάμελλος

Μονάδα Επεξεργασίας Απορριμάτων υποσχέθηκε από τη Χαλκίδα ο Σωκράτης Φάμελλος

18/07/2017
Υπόσχεση για τη δρομολόγηση κατασκευής Μονάδας Επεξεργασίας Απορριμμάτων (Μ.Ε.Α.) στη Χαλκίδα, έ...
Η Λίνα Σπανού για την παύση της για 20 ημέρες από τα καθήκοντα της

Η Λίνα Σπανού για την παύση της για 20 ημέρες από τα καθήκοντα της

18/07/2017
Το δικό της μήνυμα, με αφορμή και την πρωτόδικη απόφαση του Πειθαρχικού για το θέμα των καντινών, απέστειλε η Δήμαρχος...

Κάνε το δικό σου σχόλιο

Όνομα
Email (δεν θα εμφανίζεται)
Σχόλια (δεν θα δημοσιεύονται σχόλια με διευθύνσεις προς άλλους ιστότοπους)
* Η συμπλήρωση όλων των πεδίων της φόρμας είναι υποχρεωτική.
3D ΕΠΕ Τέντες Αιδηψού - Σάκης Μοσχόπουλος

Αρχή της σελίδας