Ειδήσεις - νέα από την Χαλκίδα και την Εύβοια | Eviaportal.gr
Τη δική του εμπειρία από την 21η Σύνοδο της Βουλής των Εφήβων καταθέτει μέσω επιστολής του ο μαθητής του Λυκείου Κανήθου Χαλκίδας Πλούταρχος Γιαννάκης.
Η Βουλή όπως την αποτύπωσε ο φακός του Πλούταρχου Γιαννάκη
Η Βουλή όπως την αποτύπωσε ο φακός του Πλούταρχου Γιαννάκη
Στην επιστολή του ο Πλούταρχος Γιαννάκης μοιράζεται με τους αναγνώστες του Eviaportal.gr την εμπειρία αλλά και τα οφέλη που αποκόμισε από αυτή τη συμμετοχή του στο πρόγραμμα της Βουλής των Εφήβων.

Το πλήρες κείμενο της επιστολής του είναι το ακόλουθο:

Καλησπέρα σε όλους τους αναγνώστες!

Ονομάζομαι Πλούταρχος Γιαννάκης και αναδείχθηκα έφηβος βουλευτής, προκειμένου να εκπροσωπήσω τον νομό Ευβοίας και συγκεκριμένα το Λύκειο Κανήθου στον τομέα της δικαιοσύνης. Επιλέχθηκα μέσα από το  εκπαιδευτικό πρόγραμμα της Βουλής των Εφήβων το οποίο εφέτος έκλεισε τα 21 χρόνια υλοποίησής  του.

Αρχικά, πριν παραθέσω τις  προσωπικές μου εμπειρίες,  θα ήθελα να συγχαρώ τους αρμόδιους φορείς και πιο συγκεκριμένα το κράτος, που κόντρα στη μιζέρια και την οικονομική κρίση, πρόσφερε  χρήματα για τη διοργάνωση ενός τόσο ελπιδοφόρου προγράμματος. Έπειτα θα ήθελα να ευχαριστήσω ιδιαίτερα, τόσο τους συνοδούς που καθ’όλη τη διάρκεια βρίσκονταν δίπλα μας και μας προστάτευαν, όσο και τα εξιδικευμένα πρόσωπα που κλήθηκαν να μας βοηθήσουν για το κάθε ένα θέμα.

Ξεκινώντας λοιπόν το εφετινό θέμα της βουλής των εφήβων ήταν τα ανθρώπινα δικαιώματα και συγκεκριμένα αυτά που αφορούν το παιδί. Εμείς οι έφηβοι είχαμε χωριστεί σε 6 ομάδες και πριν φτάσουμε στη βουλή είχαμε συζητήσει διεξοδικά το θέμα μας (μαζί με τις επιμέρους ενότητες) με τους αρμόδιους συμβούλους, μέσω ενός ηλεκτρονικού φόρουμ που είχε δημιουργηθεί. 

Έτσι λοιπόν οι 6 βασικοί άξονες που συζητήθηκαν ήταν οι ακόλουθοι:

1. Παιδική φτώχεια και οικονομική κρίση
2. Προσφυγική κρίση
3. Υγεία
4. Εκπαίδευση-Πολιτισμός
5. Παιδική προστασία
6. Δικαιοσύνη

Ξεκινώντας, η διαμονή μας ήταν στο Divani Caravel Hotel.

Την Πέμπτη 7 Ιουλίου φτάσαμε όλοι εκεί, τόσο από διάφορα σημεία της Ελλάδας, όσο και από διάφορα σημεία της Κύπρου και του διάσπαρτου Ελληνισμού.  Γνωριστήκαμε μεταξύ μας, γελάσαμε και στις 5 η ώρα συγκεντρωθήκαμε σε μία αίθουσα του ξενοδοχείου προκειμένου να μας καλωσορίσουν. Εκεί, ο καθένας μας, μέλος μιας από τις 6 ομάδες, αναλάμβανε έναν συγκεκριμένο ρόλο, τον οποίο θα επιτελούσε. Για παράδειγμα κάποιος δήλωνε εισηγητής (προκειμένου αν κληρωνόταν να παραθέσει τις ιδέες τις ομάδας του), κάποιος εισηγητής για τον κοινοβουλευτικό έλεγχο (στα πλαίσια του οποίου θα έκανε μία επίκαιρη ερώτηση στον Υπουργό Παιδείας), κάποιος γραμματέας και κάποιος άλλος ρεπόρτερ. Οι ρόλοι αυτοί δίνονταν φυσικά με δημοκρατικές διαδικασίες, κυρίως μέσω ψηφοφορίας μεταξύ των μελών. Στο σημείο αυτό να επισημάνω πως η κάθε μία από τις 6 ομάδες που ανέφερα είχε χωριστεί σε επιμέρους υποομάδες των 7 ατόμων, που η κάθε μία αναλάμβανε τα επιμέρους θέματα,προκειμένου στο τέλος να υπάρχει μία αντικειμενική και πλήρης κάλυψη του θέματος. Αφού λοιπόν η διαδικασία αυτή ολοκληρώθηκε, ξεκουραστήκαμε για λίγο και το βράδυ μας περίμενε μία υπέροχη βραδιά. Μας περίμενε ένα πάρτι, το οποίο μας έκανε να νιώσουμε ακόμα πιο άνετα, να έρθουμε ακόμα πιο κοντά και να διασκεδάσουμε μοιράζοντας απλόχερα χαμόγελα!! 


Δεύτερη μέρα, Παρασκευή 8 Ιουλίου

Έχοντας ξεκουραστεί από το ταξίδι, ξυπνήσαμε το πρωί. Μεταφερθήκαμε σε έναν χώρο δίπλα στην Βουλή, ο οποίος ήταν γεμάτος πράσινο και εκεί είχαμε τα βιωματικά εργαστήρια. Αφού κάναμε όλοι μαζί έναν κύκλο, εξέφρασε ο καθένας πράγματα που του αρέσουν προκειμένου να γνωριστούμε καλύτερα (διάβασμα, ποίηση, τραγούδι, κολύμβηση κλπ). Στη συνέχεια ο καθένας μαζί με την ομάδα του αναλάμβανε μία ιστορία την οποία θα έπρεπε να την παρουσιάσει σαν θεατρικό. Εφόσον η διαδικασία αυτή ολοκληρώθηκε μεταφερθήκαμε στον χώρο της βουλής (όπου εκεί περάσαμε και το μεγαλύτερο διάστημα της όλης μας παραμονής) προκειμένου να θέσουμε ερωτήσεις σε υπουργούς που παρευρίσκονταν εκεί (π.χ τιχρειάζεται κάποιος για να γίνει πολιτικός;).

Μετά το τέλος της συζήτησης επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο για λίγες μόνο ώρες και το απόγευμα ξαναβρεθήκαμε στον χώρο της βουλής, προκειμένου να σηκωθούν οι εισηγητές του κοινοβουλευτικού ελέγχου, να καταθέσουν τις ερωτήσεις τους ενώπιον όλων των ομάδων και στη συνέχεια να αποφασιστεί με ψηφοφορία ποιες από τις συνολικά 42 ερωτήσεις θα καταθέτονταν στον υπουργό Παιδείας την Δευτέρα 11 Ιουλίου. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να πω, πως μου προκάλεσε ιδιαίτερη εντύπωση  η ομιλία ενός κοριτσιού που προερχόταν  από σχολείο με ειδικές ανάγκες, καθώς μου δημιούργησε αντιφατικά συναισθήματα. Από τη μία μου προξένησε οργή το γεγονός ότι τα πτυχία αυτών  των παιδιών δεν αναγνωρίζονται, με αποτέλεσμα να μην δημιουργούνται προοπτικές επαγγελματικής αποκατάστασης για τα ίδια. Από την άλλη, με γέμισε ιδιαίτερο ενθουσιασμό  το γεγονός ότι η συγκεκριμένη κοπέλα όχι μόνο δεν κατακρίθηκε, αλλά έλαβε το μεγαλύτερο και το πιο εγκάρδιο χειροκρότημα από όλους μας, γεγονός που αποδεικνύει ότι η νέα γενιά αγωνίζεται για έναν κόσμο ισότητας και αδελφοσύνης, όπου ο ρατσισμός δεν έχει θέση!!

Η ψηφοφορία ολοκληρώθηκε με τις ερωτήσεις που επιλέχθηκαν  και η βραδιά συνεχίστηκε έξω από τη Βουλή με συγκροτήματα της jazz, της rock και της έντεχνης μουσικής, που μας καθήλωσαν και μας έκαναν να αντιληφθούμε την απαράμιλη αξία της μουσικής, όποιου είδους και αν αυτή είναι.


Τρίτη μέρα, Σάββατο 9 Ιουλίου

Πρωινό ξύπνημα και μεταφορά των ομάδων Β, Δ, ΣΤ στον χώρο της Ακρόπολης. Μία φωτογραφία ίσον χίλιες λέξεις λένε, αν και για να καταδείξεις την ομορφιά αυτού του μνημείου θα χρειαστείς σίγουρα πολύ περισσότερες.


Μετά την επιστροφή μας στο ξενοδοχείο, τα άτομα που είχαμε δηλώσει εισηγητές προετοιμάζαμε τον λόγο μας που θα τον εκφωνούσαμε  το απόγευμα με παρόντα τα μέλη της ομάδας μας μόνο, προκειμένου να εκλεγεί ο τελικός εισηγητής. Οι επτά εισηγητές βγάλαμε τον λόγο μας  και στο τέλος, επιλέχθηκε η κοπέλα που εκπροσώπησε επάξια την ομάδα μας η Θεοδώρα Οδυσσέως από την Κύπρο. Με το πέρας και αυτής της εργασίας, το βράδυ επισκεφθήκαμε το ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης» προκειμένου να παρακολουθήσουμε την θεατρική παράσταση Persepolis που ήταν άκρως επίκαιρη. Μία παράσταση γεμάτη αγωνία, δράση, συναίσθημα, που αφενός σου προκαλούσε προβληματισμούς για τα προβλήματα της σύγχρονης κοινωνίας και αφετέρου σε παρότρυνε να ασχοληθείς με αυτά, προκειμένου να τους δώσεις λύση. Μία παράσταση διαφορετική από άλλες ανούσιες, που δεν σου άφηνε κανένα περιθώριο για να χάσεις ακόμα και μία στιγμή. Μία παράσταση που σου μετέφερε μηνύματα, αρκεί να ήξερες να τα διακρίνεις. Πόλεμος, τρομοκρατία, ανεργία, αυταρχικά καθεστώτα, ρατσισμός, αίμα αθώων πολιτών, πολιτικές κρατήσεις, προπαγάνδα μερικά μόνο από τα  αρνητικά χαρακτηριστικά του πολιτισμένου δυτικού κόσμου. Εμείς τι κάναμε γι' αυτά, τι κάνουμε τώρα και τι θα κάνουμε στο μέλλον; Μέχρι στιγμής συνήθως αποδίδουμε τις ευθύνες στις προηγούμενες γενιές. Δεν ήρθε ωστόσο η ώρα να ανοίξουμε τα μάτια της καρδιάς μας για να δούμε πιο σφαιρικά τον κόσμο που μας περιβάλλει; Η τέχνη μας δίνει αυτή τη δυνατότητα και ειδικά τη σημερινή εποχή με τη μεγάλη πρόοδο της σε όλους τους τομείς. Θα κάνουμε το πρώτο βήμα ή θα κάτσουμε να μιζεριάζουμε για τα «άλυτα» προβλήματα του κόσμου;


Τέταρτη μέρα, Κυριακή 10 Ιουλίου

Το πρωί όλες οι ομάδες μαζεύτηκαν στο Κοινοβούλιο προκειμένου να καταθέσουν το νομοθετικό έργο, δηλαδή να ψηφίσουν ή να καταψηφίσουν τις ιδέες της κάθε ομάδας με τις προσθήκες ή τις αφαιρέσεις πραγμάτων που είχαν γίνει την προηγούμενη μέρα. Η ψήφιση ή η καταψήφιση γινόταν με σήκωμα χεριού και σαν βουλευτές σε μερικούς νόμους είχαμε το δικαίωμα να δηλώσουμε «παρών». Το απόγευμα ξαναβρεθήκαμε στον χώρο της Βουλής, όπου κάναμε μία ελεύθερη συζήτηση σχετικά με τις εμπειρίες μας από το πρόγραμμα (αποκόμιση θετικών, αρνητικών καθώς και προτάσεις ιδεών για τη βελτίωση του προγράμματος). Το βράδυ ακολούθησε εκδήλωση έξω από τη Βουλή με το οποίο κάναμε ταξίδι στην κρητική κουλτούρα.
 

Και μετά κατά τις 11 φτάσαμε στο ξενοδοχείο. Ήταν η τελευταία μας νύχτα, γι' αυτό και δεν θα έπρεπε να κοιμηθούμε, κάτι το οποίο κάναμε. Μοιραστήκαμε ακόμα περισσότερες εμπειρίες, γελάσαμε μέχρι δακρύων, ξέροντας ότι από την επόμενη μέρα οι δρόμοι μας θα χώριζαν. Κανένας δεν είχε κουραστεί παρά την αϋπνία και όλοι είχαμε την ίδια θετική ενέργεια να σκεφτούμε, να πράξουμε και να πάμε στη βουλή για την τελευταία συνέλευση μας, αυτή της Δευτέρας.

Πέμπτη μέρα, Δευτέρα 11 Ιουλίου

Ξημέρωσε και έφτασε η Δευτέρα..

Πέρασαν κιόλας τόσες μέρες και στον καθένα μας φάνηκε σαν μία στιγμή, στην οποία ο χρόνος είχε απλά σταματήσει. Κατεβήκαμε κάτω για να φάμε πρωινό και ετοιμαστήκαμε για να πάμε στο Κοινοβούλιο προκειμένου να φέρουμε σε πέρας τις εργασίες μας. Ο κάθε ένας από εμάς ήταν εξαιρετικός, είτε με ερώτηση που έκανε προς τον υπουργό, είτε με την κατάθεση των ιδεών της ομάδας του. Τόσο διαφορετικά πρόσωπα που ο καθένας με τον προσωπικό του τόνο εξέθεσε τους προβληματισμούς του, άσκησε την κριτική του.. Διαφορετικοί χαρακτήρες που είχαν ένα κοινό αίτημα και αυτό ήταν η βελτίωση της κατάστασης της χώρας μας σε όλους τους τομείς.. Τρεις ώρες ήταν αρκετές για να φανεί η νεανικότητα στον τομέα της εξουσίας.. Τρεις ώρες ήταν αρκετές για να φανερώσουν αυτό που είναι προφανές δηλαδή ότι για την πολιτική σκηνή είναι πλέον επιτακτική η παρουσία νεαρών ατόμων... Τρεις ώρες αρκούσαν για να δείξουν ότι η φαντασία και η θέληση μερικές φορές είναι πιο σημαντικές από την γνώση.

  
Επιβιβαστήκαμε στα λεωφορεία, προκειμένου να πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής στο ξενοδοχείο. Με το που φτάσαμε άρχισαν οι συγκινήσεις και τα κλάματα για τον οδυνηρό αποχωρισμό. Και αυτό γιατί είχαμε δεθεί μεταξύ μας τόσο πολύ, που νιώθαμε ότι αποχωριζόμασταν κάποιο μέλος της οικογένειας μας. Πράγματι, αποχωριζόμασταν μία οικογένεια, την οικογένεια  είχαμε δημιουργήσει μέσα από την ΚΑ' Σύνοδο. Αγκαλιαστήκαμε ξανά και ξανά ανταλλάξαμε τηλέφωνα και δώσαμε τις καλύτερες ευχές ο ένας στον άλλον...Υποσχεθήκαμε πως αφού ήρθαμε κοντά κανένας και τίποτα δεν μπορούσε να μας σταματήσει. Ανεξαρτήτως αποστάσεων και συνθηκών ξέρουμε ότι κάποια στιγμή θα συναντηθούν οι δρόμοι μας, είτε σε λίγο καιρό (μέσω των Πανελληνίων), είτε στο κοντινό μέλλον. 

Άλλωστε δεν είναι τυχαίο αυτό που λένε ότι όταν θες κάτι πάρα πολύ ολόκληρο το σύμπαν συνωμοτεί για να το αποκτήσεις... 


Αναφορικά με την αρνητική κριτική από ορισμένους δημοσιογράφους, οι οποίοι μας κατηγόρησαν για ξύλινη γλώσσα, αμέτρητες σέλφι με τον πρωθυπουργό καθώς και για ουτοπία στις ομιλίες μας (λέγοντας πως αυτά τα θέματα που θίξαμε είναι παρμένα από άλλες εποχές και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα του 2016), θα ήθελα να παραθέσω την δική μου οπτική κλείνοντας το άρθρο.

Αρχικά, δεν ωφελεί πουθενά να σαμποτάρετε το πρόγραμμα στο σύνολο του, τη στιγμή που δεν ήσασταν παρόντες για να δείτε τις ωφέλειες που πρόσφερε στο κάθε παιδί ξεχωριστά. Επιπλέον, η ζήλια είναι κακός σύμβουλος, και στην προκειμένη σας ωθεί να βλέπετε μόνο τις αρνητικές όψεις παραλείποντας τις θετικές. Το έργο που είχαμε κληθεί να υλοποιήσουμε πραγματοποιήθηκε και το γεγονός ότι στο διάλειμμα αρκετά παιδιά πήγα να σελφάρουν με τον πρωθυπουργό είναι νομίζω άκρως κατανοητό αν ληφθεί υπόψη η θέση του συγκεκριμένου προσώπου. Προτού ασκήσετε την αρνητική και κακόβουλη κριτική σας εξακριβώστε λίγο τις πηγές των πληροφοριών. Από Σεπτέμβρη θα υπάρξουν παιδιά που θα πάνε Β'λυκείου και εξαιτίας της άσχημης κριτικής σας μπορεί να διστάσουν να δηλώσουν συμμετοχή στο πρόγραμμα της βουλής των εφήβων, χάνοντας με αυτό τον τρόπο μια εμπειρία ζωής. Θα χάσουν δηλαδή μία τόσο όμορφη εμπειρία από άτομα που ξέρουν να ασκούν κριτική σε θέματα πολιτικής, ενώ οι ίδιοι δεν είναι παρών.

Κλείνοντας,  θα ήθελα να αναφέρω και ένα απόφθεγμα του λαού : «Έξω από τον χορό, πολλά τραγούδια λένε», το οποίο ταιριάζει κατάλληλα στην περίπτωση σας.



Κάνε το δικό σου σχόλιο

Όνομα
Email (δεν θα εμφανίζεται)
Σχόλια (δεν θα δημοσιεύονται σχόλια με διευθύνσεις προς άλλους ιστότοπους)
* Η συμπλήρωση όλων των πεδίων της φόρμας είναι υποχρεωτική.
3D ΕΠΕ Τέντες Αιδηψού - Σάκης Μοσχόπουλος

Αρχή της σελίδας