Ειδήσεις - νέα από την Χαλκίδα και την Εύβοια | Eviaportal.gr
Για το project σχετικά με τα παιδιά της Ριτσώνας αλλά και την τέχνη της φωτογραφίας, μίλησε την Παρασκευή 7 Ιουλίου στην αίθουσα «Αριστοτέλης» του Δημαρχείου Χαλκίδας, ο γνωστός Χαλκιδέος φωτογράφος Βασίλης Νίκας.
Βασίλης Νίκας
Βασίλης Νίκας
Η ομιλία έγινε στα πλαίσια της έκθεσης φωτογραφίας με τίτλο «Τα παιδιά της Ριτσώνας», με το δημιουργό της, φωτογράφο και δάσκαλο στα εργαστήρια φωτογραφίας «Φωτογραφικός 9ος», Δήμου Περιστερίου και Πολιτιστικού Συλλόγου Χαλκίδας «Έκφραση» Βασίλη Νίκα, να αναλύει τη δομή και την εξέλιξη του project.

Πριν την ομιλία προβλήθηκε το μικρής διάρκειας ντοκιμαντέρ «In The Eyes of Children» της Fuyuko Mochizuki για το φωτογραφικό του έργο στη Ριτσώνα. Το ντοκιμαντέρ είναι στον τελικό του Διεθνούς Φεστιβάλ Ανεξάρτητου Ντοκιμαντέρ του Hollywood και θα παρουσιαστεί επίσης στη Νέα Υόρκη στο Long Island International Film Festival και στο Τόκιο, στο Lift-Off Film Festival.


Παίρνοντας το λόγο ο Βασίλης Νίκας είπε: «Η έκθεση που είδατε είναι ότι ομορφότερο έχω κάνει στη ζωή μου. Δεν το χάρηκα βέβαια όσο θα ήθελα καθώς είχε πολλή δουλειά αλλά το αποτέλεσμα με αποζημίωσε και με το παραπάνω. Είμαι από εκείνους τους ανθρώπους που στάθηκαν από την πρώτη ημέρα στους πρόσφυγες. Πήγα στον καταυλισμό από περιέργεια, όχι για να φωτογραφίσω. Όταν σήκωσα τη μηχανή για να φωτογραφίσω, πάγωσα... Για 20 ημέρες δε μπορούσα να σηκώσω τη μηχανή.

Όταν ανέβηκα στον καταυλισμό βρήκα πολλά από αυτά που έψαχνα. Βλέπεις, εμείς οι φωτογράφοι εντυπωσιαζόμαστε από τα στοιχεία της φθοράς. Πρακτικά ένα π.χ. λερωμένο μαντήλι δεν είναι ωραίο πρακτικά, όμως φωτογραφικά είναι άρτιο.

Θα με ρωτήσετε τώρα πως ξεκίνησε όλη αυτή η ενασχόληση μου με τη φωτογράφιση των παιδιών της Ριτσώνας. Θα σας πω ότι στην αρχή πήγα να φωτογραφίσω ανθρώπους και όχι παιδιά. Μου έλεγαν «no, no». Στράφηκα μετά στα παιδιά. Βλέπεις σε αυτά τα παιδιά βρήκα την παιδικότητα που έχουν χάσει τα δικά μας παιδιά που είναι εγκλωβισμένα σε laptop, tablet, ηλεκτρονικά παιχνίδια. Τα παιδιά αυτά βίωσαν τον πόλεμο, τον πόνο, έχουν και θα έχουν μνήμες πολέμου. Αν παρατηρήσετε τις φωτογραφίες θα δείτε ότι στα μάτια αυτών των παιδιών υπάρχει ο θάνατος, η στεναχώρια, το βίωμα αυτών των παιδιών. Μέσα από αυτό το project ήθελα απλά να κάνω την αναφορά στον άνθρωπο και αυτό που με οδήγησε μάλλον έχει να κάνει με το χώρο όπου μεγάλωσα και με έμαθε να σέβομαι τον άνθρωπο για τον άνθρωπο. Έτσι βλέπω και τους μαθητές μου. Σαν ανθρώπους και όχι σαν πελάτες». 

Αναφορικά δε με το project και πως ξεκίνησε ο Βασίλης είπε: « Το project ξεκίνησε ξαφνικά. Εκεί που περπατούσα, εκεί που συζητούσα, εκεί μου ήρθε η ιδέα. Το project είναι ένα βίωμα. Είναι πράγματα του παρελθόντος που συγκεντρώνονται και μόλις ανοίξει η βαλβίδα βγαίνουν. Βγήκε εκείνο το παιδί σε εμένα. Η συμβίωση που είχα από παιδί αφού μεγάλωσα Οινόφυτα μαζί με τους αλλοδαπούς.

Πάντα ήθελα να ασχοληθώ με αυτούς ανθρώπους και αυτό το βρήκα στη Ριτσώνα. Ως εικαστικός με ενδιέφερε αλλά ήθελα να ευαισθητοποιηθούν και οι κάτοικοι της Χαλκίδας ως προς την εικόνα που έχει δημιουργηθεί για τον καταυλισμό και ήθελα να αλλάξει».


Όσο για το τι χρειάζεται ένα project ο φωτογράφος είπε: «Το καλό είναι να μη ξέρεις τι να κάνεις. Εγώ ξεκίνησα να φωτογραφίζω χωρίς να έχω κάτι στο μυαλό μου. Το πιο σημαντικό στοιχείο είναι η βάση. 3,4,5 φωτογραφίες. Η βάση μου βγήκε πολύ γρήγορα. Φωτογράφιζα και έσβηνα. Δε με ενδιέφερε. Στην αρχή υπήρχε ενθουσιασμός αλλά μετά έσβηνε. Όμως όσο προχωρούσε το project τα πράγματα όλο και δυσκόλευαν. Την προσπάθεια μου όλη τροφοδοτούσε όμως η αγάπη και το ενδιαφέρον όλων. Η μία φωτογραφία απλά συμπλήρωνε την άλλη.

Όσον αφορά τώρα τη διαδικασία των λήψεων, φωτογράφιζα το μέλλον.  Είχα απαλλαγεί από τα βαρίδια της τεχνικής της φωτογραφίας και άφηνα το μυαλό μου ελεύθερο σε αυτό που γινόταν μπροστά μου. Οι περισσότερες φωτογραφίες είναι στημένες. Έστηνα τα παιδιά για να βγει ένα επιθυμητό αποτέλεσμα. Επέλεγα το φόντο όμως φρόντιζα να μη φαίνεται ότι είναι στημένο.

Έβγαζα πολλές φωτογραφίες. Πήγαινα ξανά και ξανά και σε αυτό με βοήθησε μία ψηφιακή φωτογραφική μηχανή και αυτό είναι το μεγαλύτερο δώρο που μας έδωσε η τέχνη της φωτογραφίας. Ηταν όμως μία αρκετά δύσκολη διαδικασία αφού υπήρχαν 300 περίπου ίδιες φωτογραφίες, ενώ αυτό που τις χαρακτηρίζει είναι μία κυβιστική προσέγγιση, το οποίο με χαρακτηρίζει και σαν φωτογράφο.


Το project ήθελα να έχει την αφήγηση, αυτό που βγάζει μία φωτογραφία σαν κάτι να ήθελε να πει, να ανάψει μία φλογίτσα στο θεατή να τη δει. Και αυτή την αφήγηση τη βρήκα όταν ανέβηκα Ριτσώνα. Αυτό μου έλειπε, εκεί το βρήκα και όπως είπα πάλι, αυτό το project είναι από τα ομορφότερα πράγματα που έχω κάνει στη ζωή μου».

Μετά την παρουσίαση ακολούθησε συζήτηση όχι μόνο για το φωτογραφικό του έργο, αλλά και για τη φωτογραφία γενικότερα.

Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι και τις 16 Ιουλίου στην αίθουσα «Αριστοτέλης» του Δημαρχείου Χαλκίδας.

Χορηγός επικοινωνίας: Eviaportal.gr



Κάνε το δικό σου σχόλιο

Όνομα
Email (δεν θα εμφανίζεται)
Σχόλια (δεν θα δημοσιεύονται σχόλια με διευθύνσεις προς άλλους ιστότοπους)
* Η συμπλήρωση όλων των πεδίων της φόρμας είναι υποχρεωτική.
3D ΕΠΕ Τέντες Αιδηψού - Σάκης Μοσχόπουλος

Αρχή της σελίδας