Ειδήσεις - νέα από την Χαλκίδα και την Εύβοια | Eviaportal.gr
Οι Κονίστρες είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας χτισμένο σε υψόμετρο 150 μέτρων. Το χωριό σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 575 κατοίκους. Μετά το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στο Δήμο Κύμης-Αλιβερίου. Απέχει 69 χιλιόμετρα από τη Χαλκίδα.
Κονίστρες
Κονίστρες

Ιστορία:

Αρχαιοελληνική Περίοδος

Σημάδια αρχαίου πολιτισμού βρίσκονται στο χωριό Βρύση στην περιοχή Κούπα. Στο σημείο όπου το βουνό έχει υποχωρήσει, δημιουργώντας κρατήρα, θεωρείται πιθανόν ότι βρισκόταν η αρχαία πόλη  "Γρύγχαι", η οποία καταστράφηκε από φυσική καταστροφή. Μέχρι σήμερα στους πρόποδες του βουνού, βρίσκονται θραύσματα από κεραμίδια και αγγεία. Εκεί υπάρχουν απομεινάρια αρχαίου τείχους, χτισμένου με ογκόλιθους, και ορισμένοι ερευνητές τοποθετούν εδώ τον Ερετριακό Δήμο "Βρύγχαι" (=Βρύση). Περισσότερο πιθανή θεωρείται η ταύτιση της περιοχής με την αρχαία πόλη Οιχαλία, που αναφέρουν οι Εκαταίος και Στράβων. Ο Αθηναίος τραγικός Σοφοκλής στις "Τραχίνιες" περιγράφει την Ευβοϊκή Οιχαλία ως "απηνή" δηλαδή χτισμένη σε βραχώδη και απόκρημνο τόπο. Το ξωκλήσι της Ευαγγελίστριας στην κορυφή του λόφου Δραγωνέρα, στους πρόποδες της Δίρφεως, έχει κτιστεί στα ερείπια αρχαίου ναού, που θεωρείται ότι ήταν ναός της Άρτεμης.

Βυζαντινή Περίοδος

Η Δ' Σταυροφορία (1203-1204) οδηγεί το 1204 στην πτώση της Κωνσταντινούπολης, και στο διαμελισμό της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας από τους Φράγκους. Το 1208 η Εύβοια περνά στη δικαιοδοσία του Φράγκου Βασιλιά της Θεσσαλονίκης Βονιφάτου του Μομφερατικού, ο οποίος διαιρεί την Εύβοια (Negreponte, λατινική ονομασία της Χαλκίδας αλλά και της Εύβοιας) σε τρία μέρη Ωρεός, Χαλκίδα, Κάρυστος και τα παραχωρεί σε τρείς ευγενείς από τη Βερόνα. Την εποχή αυτή αρχίζουν να κτίζονται οι περίφημοι ενετικοί πύργοι, πολλοί από τους οποίους σώζονται ως σήμερα (Βασιλικό, Αυλωνάρι, Δύστος, Δαφνούσα, Αιδηψός κ.α.) Το 1269, ο Λικάριος, έχοντας ταχθεί στην υπηρεσία του αυτοκράτορα Μιχαήλ Παλαιολόγου, κυριεύει για λογαριασμό του Βυζαντίου πολλά κάστρα της Εύβοιας και μεταξύ αυτών το οχυρό κάστρο La Cuppa, που βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της Δίρφεως, νοτιοανατολικά του χωριού Βρύση. Μετά τον θάνατο του Λικάριου, τα ενετικά κάστρα ξαναπέφτουν στα χέρια των Ενετών, έως τις αρχές του 14ου αιώνα, που η περιοχή πέφτει στα χέρια των Καταλανών, οι οποίοι έχοντας καταλάβει το Δουκάτο των Αθηνών, αρχίζουν επιδρομές και προς τη γειτονική Εύβοια. Η περιοχή καταλαμβάνεται από τους Καταλανούς και δημιουργείται η αυτόνομη περιοχή "Καπιτανέους Αβαλόνε" από την οποία και παίρνει το όνομα του το σημερινό Αυλωνάρι. Όπως προκύπτει από διάταγμα του 1413, διοικητική έδρα της περιοχής ήταν το κάστρο Κούπα. Το ύψωμα αυτό ονομάζεται και σήμερα Κούπα. Την ίδια περίοδο ληστρικές επιδρομές επιχειρούν, εκτός των άλλων και οι Τούρκοι, οι οποίοι το 1470, υπό τον Μωάμεθ Β' τον Πορθητή, θα καταλάβουν μετά από προδοσία το κάστρο Κούπα και θα σκοτώσουν τους 3000 κατοίκους, που έχουν οχυρωθεί στο εσωτερικό του, λίγο πρίν την κατάληψη της Χαλκίδας με την οποία και θα θέσουν υπό τον έλεγχο τους όλη την Εύβοια.

Επανάσταση του 1821

Στην επανάσταση του 1821, διεξήχθη μάχη βορειοανατολικά του Μακρυχωρίου, ανάμεσα σε άνδρες του οπλαρχηγού Κριεζώτη, και τους Τούρκους. Η περιοχή ονομάζεται "Κέσι", που σημαίνει σφάξιμο στα Τουρκικά.
Η έδρα του Δήμου, το χωριό Κονίστρα ανέπτυξε μεγάλη δραστηριότητα κατά την επανάσταση του 1821. Πατρίδα του Ιατροφιλοσόφου, Γεώργιου Κονίστρου - Χρυσοχόου, επιφανούς μέλους της Φιλικής Εταιρίας που συμμετείχε στην εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου και συνέβαλε ουσιαστικά στον εθνικό αγώνα. Ο Κονίστρος ίδρυσε σχολεία στη Χαλκίδα, στην Κονίστρα και στην Κύμη.

Εθνική Αντίσταση

Στη σύγχρονη Ελληνική ιστορία η περιοχή έπαιξε σημαντικό ρόλο στην Αντίσταση κατά των Γερμανών στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Στα χωριά Βρύση και Άγιος Βλάσης βρισκόντουσαν τα αρχηγεία του αντιστασιακού αγώνα της περιοχής. Έξω από την Κονίστρα βρίσκεται ο ναός του Αγίου Συμεών, όπου κατά την περίοδο της Κατοχής, εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς 30 πολίτες, ως αντίποινα για τον θάνατο Γερμανού στρατιώτη στη Σκοτεινή. Οι 24 από τους 30 εκτελεσθέντες ήταν Κακολύριανοι, από το χωριό Κακολύρι δηλαδή, το οποίο και έκαψαν οι Γερμανοί επίσης ως αντίποινα.

Πηγή: Δήμος Κονιστρών.

Σχολιάστε



Κάνε το δικό σου σχόλιο

Όνομα
Email (δεν θα εμφανίζεται)
Σχόλια
* Η συμπλήρωση όλων των πεδίων της φόρμας είναι υποχρεωτική.
3D ΕΠΕ Τέντες Αιδηψού - Σάκης Μοσχόπουλος